Zaparcie, nazywane także zatwardzeniem, najczęściej jest efektem nieprawidłowej, ubogiej w błonnik diety oraz przyjmowania niedostatecznej ilości płynów. Rzadziej przyczyny zaparcia są związane z chorobami przewodu pokarmowego, schorzeniami neurologicznymi lub zaburzeniami hormonalnymi. Podsumowując, zwiększenie spożycia błonnika pokarmowego może pomóc w walce z zaparciami poprzez regulację trawienia, zwiększenie objętości i miękkości mas kałowych oraz skrócenie czasu przejścia pokarmu przez jelita. Problemy z wypróżnianiem często towarzyszą zaburzeniom hormonalnym (niedoczynności przysadki mózgowej, nadczynności przytarczyc) oraz elektrolitowym, chorobom nerwów i mięśni (po urazie kręgosłupa, SM). Przyczyną problemów może też być choroba samych jelit (np. zatkanie światła jelita przez polip, kamień kałowy, zwężenie Dieta przy zaparciach - podstawowe zasady. Jedzenie artykułów bogatych w błonnik - Instytut Żywności i Żywienia zaleca spożywanie błonnika na poziomie co najmniej 25 g dziennie, jednak dieta w zaparciach dopuszcza jedzenie tego składnika w ilości od 50 do 70 g dziennie. Wzorce te składają się na trzy główne objawy: trudności z utrzymaniem skupienia uwagi, problemy z kontrolą impulsywności oraz nadmierna aktywność ruchowa. Jest to zaburzenie, które najczęściej kojarzy się z okresem dzieciństwa (szczyt rozpoznań ADHD przypada na 7. rok życia). Za zaparcie, inaczej zwane zatwardzeniem, uważane jest utrudnione lub zbyt rzadkie oddawanie stolca, przy którym występuje też uczucie niepełnego wypróżnienia. Polega ono na zbyt długim zaleganiu treści jelitowej w przewodzie pokarmowym lub problemami z wydalaniem stolca z jelit - staje się on twardszy i bardziej zbity. qHAER9f.

problem z zaparciami co jesc